Over de auteur

 

Over de auteur – door Marco Nonveraci

De korte versie?

‘Marc Schoorl is een geobsedeerde gek die zichzelf veel te gewoon vindt. ’

 

De lange versie staat hieronder:

Marc Schoorl is de vijftig al ruim gepasseerd. Hij is geboren en getogen in Wassenaar, het villadorp bij Den Haag. In die groene oase van de Randstad wonen veel rijke mensen, maar Schoorl komt uit de enige achterbuurt die het dorp kent.

Toen hij even in de twintig was, toog hij naar de stad waar het allemaal gebeurt: Amsterdam. Daar heeft hij langer dan dertig jaar in het centrum gewoond en er niet veel vrienden aan overgehouden. Maar wel heel veel mooie herinneringen. En nog meer nare.

Hij voorziet in zijn levensonderhoud als kok en kookdocent. Hij geeft kookdemonstraties en werkt voor verschillende kookscholen. Dat doet hij met zo veel enthousiasme dat zijn cursisten hem vaak echte passie voor het koken toebedelen. Maar dat is hij nooit met hen eens. ‘Want passie gaat met lijden gepaard en koken is bijna uitsluitend genot.’ Zijn passie is gereserveerd voor het schrijven dat volgens hem welhaast noodzakelijkerwijs uit lijden voortkomt.

Hij is een veellezer en als schrijver maakte hij voor tal van bladen (Vrij Nederland, de Groene Amsterdammer, de Gids) artikelen en beschouwingen. Meestal over literatuur, maar ook over film en rariteitenkabinetten, en  bijvoorbeeld ook over ouderwets mooi schelden. Verder schreef hij gedichten, verhalen en een paar romans. Met de uitgevers wilde het nooit zo lukken. Zijn werk werd te raar en te negatief bevonden en zelf was hij te eigenwijs.

Hij heeft veel literaire helden. Bredero en Focquenbroch. Multatuli. Ja, Multatuli! Dat is de meteoriet, de onvergankelijke ster die als een schitterende steen van diamant viel in de doodse vijver van de toenmatige Nederlandse literatuur. Recenter? W.F. Hermans en Gerard Reve natuurlijk. Maar ook Belcampo, Brouwers en Gerrit Komrij. Hij ontdekte Menno Wigman al vroeg en hielp hem een beetje op weg, om hem later uit het oog te verliezen. Aan bijvoorbeeld Joost Zwagerman heeft hij een uitgesproken hekel. Je kunt niet alleen maar helden hebben, nietwaar?

Verder heeft hij in woord en geschrift zijn bewondering geuit voor Knut Hamsun, Pirandello, voor Émile Zola en Dostojevski, die hij als de grootste van allemaal beschouwt.

Moderne schrijvers die hij zeer kan waarderen zijn de merkwaardige Grunberg en de literaire reus A.F.Th. van der Heijden: mais oui, bien étonnés de se trouver ensemble. Verder bijvoorbeeld de fantast J.G. Ballard en de rare flapdrol Houellebecq.

In zijn vrije tijd studeerde hij op eigen houtje filosofie en publiceerde dienaangaande over Arthur Schopenhauer en E.M. Cioran. Hij las het werk van Sigmund Freud met plezier en veel van en over Darwin – vogels kijken is zijn hobby.

Rariteiten? Hij is misschien de enige Nederlander die Tot aan mijn dood heeft gelezen, de niet in het Nederlands (maar wel in het Duits) vertaalde roman van de Finse schrijver Esa Sariola. Enthousiast als hij was, heeft hij toentertijd geprobeerd er een Nederlandse uitgever voor te vinden, maar kreeg steeds nul op het rekest. Leerzaam was dat.

Ook heeft Schoorl bijvoorbeeld grote bewondering voor Roger Caillois, de auteur van een uiterst poëtisch boek over Stenen.

Hij ontdekte het antinatalisme en Thomas Ligotti, wiens Conspiracy Against the Human Race hij met meer dan gewone belangstelling las.

In 2019 is Schoorl zeven keer naar de tentoonstelling over animatiefilmer Švankmajer in filmmuseum Eye geweest, wiens werk Possibilities of a dialogue hij tot het beste rekent wat hij ooit aan cinema gezien heeft. Aan hem heeft hij een mooi essay gewijd, dat nergens gepubliceerd is.

Verder houdt hij (wie niet?) heel veel van muziek. Van klassiek tot pop, en van jazz tot flamenco (Capullo de Jerez!). Beethoven is een absolute favoriet. Net als Erik Satie. Maar meestentijds luistert hij toch naar rock. Een paar van zijn helden zijn The Beatles, Pink Floyd, David Bowie, King Crimson, Joy Division en Nick Cave.

Hij is al heel lang getrouwd met zijn Jolanda en samen hebben ze twee geweldige kinderen groot gebracht.

Marc Schoorl ging, zoals hij dat zelf  uitdrukt, al heel lang zwanger van een mooi monster. Dat is de trilogie De autobiografie van een romanpersonage. Die is onlangs, zomer 2020, voltooid. Het eerste deel Zes broers en een zus. wordt op Bazarow.com voorgepubliceerd als ouderwets feuilleton. Het is de bedoeling dat het in december 2020 in de winkel ligt en (onder andere via Bazarow) leverbaar is. Delen 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen. Korte voorproefjes staan bij wijze van amuses in de afdeling De Grote Trilogie. Zie aldaar.